گردشگری- یورد ییلاقی عشایر طایفه جشنی

یورد ییلاقی عشایر فارسی زبان طایفه جشنی (گیشنی- گشنی)
سلام
عشایر طایفه گیشنی (گشنی- جشنی) به قول فارسنامه ناصری از طوایف مستقل عشایری ایران عزیز است اما برخی آن را از طوایف ایل عرب خمسه می‌دانند که قول اول در نزد عشایر این طایفه بیشتر مورد قبول است. آداب و رسوم عشایری در بین این عشایر خونگرم به خوبی حفظ شده و گرچه فاصله بین ییلاق و قشقلاق در حال حاضر کاهش یافته اما کمامان کوچ و زندگی عشایری، سیاه چادر و دامداری در نزد اغلب مردم این طایفه رونق دارد. اکنون قشلاق این طایفه در اطراف دریاچه طشک و بیشتر به صورت یکجانشینی و ییلاق آن در نزدیکی کوه خم و تنگ شکن شهرستان ارسنجان به صورت عشایری و در شهرستان سرچهان، اغلب به صورت یکجانشینی است اما کماکان رسوم و خونگرمی عشایری و دامداری و آداب آن هنوز در تمامی مردم این طایفه نمود خاص دارد.
تصاویر ارائه شده از یورد ییلاقی این طایفه در نزدیکی کوه خم، تهیه شده است.
✍محمدرضا قهرمانی 
تصاویر در گروه گردشگری باچان گشت در ایتا
bachantourism@

لکّو بنه، حلوای سنتی عشایر طایفه جشنی (گیشنی)

لکّو بنه (Lockoo bane) حلوای سنتی عشایر جشنی در شهرستانهای ارسنجان و سرچهان در شمال استان فارس است. این حلوا از ترکیب بنه (پسته وحشی) با شکر، خرما یا عسل تهیه می‌گردد.
ابتدا بنه را آسیاب و سپس الک می‌کنند تا مغز آن جدا شود. مغزهای جدا شده را درون سینی آلمینیومی یا رویی روی اجاق با آتش ملایم، اندکی گرم و در همین حین، شیرینی حلوا (شکر یا عسل یا خرما) را اضافه و کمی آب روی آن پاشیده می‌شود. مخلوط تهیه شده را هم می‌زنند و سپس از روی آتش برداشته و به اندازه کافی ورز می دهند تا حلوا به روغن بیفتد (بنه دارای مغزی روغنی است که با گرما روغن پس می دهد) سپس به اندازه دلخواه گرده گرده کرده، درون ظرف و در فریز نگهداری میکنند و به مرور مصرف می‌شود(توصیه: حلوا درون پلاستیک سربسته در فریز قرارداده شود تا بو نگیرد). این حلوا، بسیار مقوی است و موجب تقویت قوا و سیستم ایمنی بدن می گردد و درمان خوبی برای