شرکت تعاونی باچان گشت

گروه گردشگری و کوهنوردی باچان‌توریسم (bachantourism@)

گروه گردشگری و کوهنوردی باچان‌توریسم (bachantourism@)

شرکت تعاونی باچان گشت

محمدرضا قهرمانی هستم. دانش آموخته کارشناسی ارشد زمین شناسی گرایش آب شناسی از عشایر ایل قشقایی و ساکن استان فارس(شهرستانهای شیراز و فراشبند). از آنجا که گردشگری و صنایع و فعالیت‌های وابسته این ظرفیت را دارد که باعث رونق اقتصادی روستاها بشه، بومگردی و ژئوتوریسم را پیشه کردم. در ادامه به معرفی روستای ابا و اجدادی و گرمسیری ما پرداخته شده است.
روستای باچان یا باچون، روستایی تاریخی عشایری و گردشگری، از توابع شهرستان فراشبند در استان فارس و در مسیر میراث جهانی ساسانی (فیروزآباد-فراشبند-کازرون) است که از دیرباز مورد توجه بوده است. امامزاده آقا میر احمد(ع)، نخلستان زیبا، چشمه و تونل‌قنات تاریخی برم فرهاد، استخراج نمک از کوه نمک باچون، محدوده تاریخی چاربازار، چشمه‌های پرآب، غارها و عشایر خونگرم منطقه از جمله پدیده‌ها و شاخصه‌های گردشگری این روستای تاریخی است. در کشور عزیزمان ایران، روستاهایی همچون باچون، فراوانند. گروه گردشگری باچان توریسم سعی دارد در شناساندن نقاط زیبا و بکر کشور برای مقاصد گردشگری قدم بردارد و در این راه به همکاری دوستان، نیازمند است. گرچه تخصص اصلی مدیر گروه ژئوتوریسم است و اغلب مطالب، در این زمینه ارائه خواهد گردید؛ اما به دلیل زندگی در محیط عشایری ایل قشقایی، و عجین بودن زندگی عشایری با طبیعت، گردشگری عشایری نیز از ابعاد اصلی فعالیت این گروه است و تورها به صورت توام عشایری و طبیعت گردی خواهد بود.

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
آخرین نظرات و پیشنهادات
نویسندگان و همکاران
پیوندهای روزانه

۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «گردشگری» ثبت شده است

سلام. قبلا باچون یا همون باچان خودمون (که در اداره ثبت هم با همین نام ثبت شده)، را در مسیر میراث جهانی ساسانی می نامیدم چون در مسیر اصلی و تاریخی شهرها و مراکز بزرگ ساسانی فیروزآباد، فراشبند و کازرون قرار داشت و آثاری داشت که فکر می‌کردم، مراکز بین راهی تاریخی باشد، اما اکنون باچان عزیز به عنوان شهری بزرگ و تاریخی دوره های هخامنشی و ساسانی به جهانیان شناسانده شده است. به نوبه خودم از تلاش‌های همه عزیزان میراث فرهنگی به خصوص آقای پارسا قاسمی دکتری باستان شناسی، تشکر میکنم.
از گذشته ها، اقوام ما در کنار این آثار تاریخی زیسته و به اهمیت آن پی برده بودند اما چون اطلاعات تاریخی مناسبی نداشتند و یا به مراکز فرهنگی و باستان شناسی دسترسی نزدیک نداشتند، نتوانسته بودند آن را به جهانیان بشناسانند اما نام این آثار سینه به سینه گشته و برای ما تعریف شده بود. آثاری که خیلی از آنها به مرور زمان و به دلیل توجه نشدن لازم، در حال تخریب بودند. اما تحقیقی به جهانیان عرضه شد که نشان از بزرگی و اهمیت آثار تاریخی دشت باچون و بنی قطار دارد. شاید این بزرگی مرهون چشمه سارهای بزرگ باچان که از زمان هخامنشیان، آن را به دشت باچون رسانده بودند، باشد که آثار جوی‌های سنگ و ساروجی آن در جای جای دشت باچون، قابل مشاهده است.

نتایج مطالعات مقدماتی این محوطه مهم در مجله Historia i swiat, Siedlce  توسط پارسا قاسمی، رضا نوروزی، عزیز رضایی، مصیب امیری و ابراهیم قزلباش منتشر شده و از لینک زیر قابل دانلود است.

۰ نظر و پیشنهاد موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۲ فروردين ۰۳ ، ۱۲:۲۷
محمدرضا قهرمانی

سلام. یکی از اصول احیا یا ساخت خانه های بوم گردی استفاده از مصالح یا وسایل بومی محل هست. برا ساخت دیواره کومه ها، از سنگ استفاده شده و به اجبار برای استحکام بهتر دیواره و سقف، از میله های آهنی استفاده می‌شود اما مخفی خواهد شد تا نمای بومی خانه را به هم نزند. برای پوشش سقف کومه ها هم از گرز یا همون پیش (برگ بلند نخل) که بومی روستای باچان هست، استفاده خواهد شد. در استان‌های جنوبی کشور مثل هرمزگان و بوشهر، از چیدن کنار هم و بافتن پیش نخل، دست ساخته هایی درست می گردد که سوند (sevend) نامیده می‌شود و این کار را سوندبافی می‌گویند. سوندبافی همانند چیق بافی ما قشقایی ها هست با این تفاوت که در چیق بافی، از نِی و در سوندبافی از پیش یا گرز نخل استفاده می‌شود. سوند را اغلب برای پوشش سقف خانه ها استفاده می‌کنند. اگرچه سوند بافی در روستای باچان رایج نیست اما از گذشته برای سقف گله دانی ها،

۰ نظر و پیشنهاد موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ فروردين ۰۳ ، ۱۹:۰۰
محمدرضا قهرمانی

کومه

سلام. اغلب سکونت گاههای باچان و نقاط اطراف آن همانند دیگر مناطق، ابتدا چادر (سیاه چادر عشایری و یا چادر برزنتی) و سپس چادر و کومه و بعد خانه های ایوان دار بوده است. در حال حاضر هم با وجود رونق خانه های مدرن، هر سه نوع خانه در دشت باچون، قابل مشاهده است. در محوطه در نظر گرفته شده، کومه و خانه‌ای سنگی (با ملات گل) وجود داشت که با گذر زمان سقف کومه و خانه تخریب شده بود. خانه سنگ و گلی به دلیل اینکه استحکام نداشت و قابل احیا مناسب نبود، استفاده نشد و علاوه بر احیا و مستحکم سازی کومه موجود، دیوار چند کومه نیز با مصالح سنگی موجود، ساخته شد و کاهگل دیواره داخلی کومه ها و ایجاد سقف آن در حال پیگیری است. در آینده، با نصب سیاه چادر در محوطه، از دو نوع خانه با سبک بومی منطقه (کومه و چادر)، استفاده خواهد شد.

۰ نظر و پیشنهاد موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۳ فروردين ۰۳ ، ۰۰:۴۳
محمدرضا قهرمانی

سلام. نوروز باستانی که ریشه در فرهنگ ملی و دینی ما دارد را مجدد تبریک میگم. امیدوارم سال خوبی در انتظار همه دوستان باشه.
ایده گروه گردشگری باچان گشت (باچان توریسم) در اواسط دهه هشتاد که تازه دانشجو شده بودم، شکل گرفت و در مدت دانشجویی، در کلاسهای مختلفی از جمله دوره های کارآفرینی و خلق ایده شرکت کردم. در سال 1389 که سال اخر دانشگاه بودم، پیگیری جدی این ایده را پیش گرفتم و وبلاگی در این موضوع ثبت کردم و آهسته و پیوسته مطالبی مرتبطی می خوندم و با اطرافیان و اهل فن مشورت می کردم و مطالبی در مورد گردشگری و ظرفیت های گردشگری روستای باچان و دیگر نقاط در وبلاگ ثبت می شد.
بعد از دانشگاه، در فکر این بودم که با توجه به ظرفیت های بالای گردشگری روستای باچان، این روستا به عنوان روستای هدف گردشگری ثبت بشه. در همین حین، شرکتی تاسیس شد و با همفکری دوست خوبم که در اداره میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان فراشبند مشغول بودن، با ثبت بومگردی آشنا شدم. بومگردی همانی بود که از کودکی در ذهن خود می‌پروراندم و اینگونه بود که احساس کردم گم شده ای را پیدا کردم ام. در بال و پر دادن به اون کوشیدم و با همکاری پسر داییم که در روستای باچان ساکن بودن، اولین اقامتگاه بومگردی شهرستان فراشبند با نام اقامتگاه بومگردی باچان، ثبت شد. گردشگران و مهمانهای داخلی و خارجی متعددی به اقامتگاه تشریف آوردند و از پیشنهاد و انتقاد اونها استفاده شد تا اینکه با توجه به نیاز به گسترش فضای خانه بومگردی و افزایش امکانات اون، خانه قدیمی مجاور اقامتگاه اولیه خریداری و تعمیر و بهبود امکانات اون رو شروع کردیم. امید که موجب رضایت مهمان های عزیز گردد. با توجه به اینکه در ابتدای کار، کم تجربه بودیم و امکانات مناسبی در اختیار مهمانها قرار نگرفت، قول دادیم که تمامی مهمانهایی که قبلا به اقامتگاه تشریف آوردند، از خدمات رایگان اقامتی خانه جدید به همان تعداد روزها و نفراتی که مهمان ما بودن، استفاده کنند. در ادامه مراحل تعمیر و گسترش اقامتگاه جدید که آهسته و پیوسته، پیش رفته را به اشتراک میذارم تا بعد از تشکیل امکانات به قولی که دادیم، عمل کنیم و در خدمت مهمانهای جدید باشیم. لطفا ما را همراهی بفرمایید و به دوستان معرفی کنید. سپاس

۰ نظر و پیشنهاد موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ فروردين ۰۳ ، ۰۹:۳۱
محمدرضا قهرمانی

چاه مالداری

💧چاه (چاهک) مالداری یا عشایری:
از گذشته های دور در مناطق عشایری که چشمه وجود نداشته و یا خشک شده، چاه‌های دهانه گشاد کم عمقی حفر می‌شده تا به وسیله دول (ظرف چرمی یا پلاستیکی) و طناب از چاه آبکشی و برای شرب دام و انسان استفاده گردد. این چاهک ها اغلب در کنار آبراهه ها و مسیل ها یا در مسیر جریان آب زیرزمینی و در نقطه ای که سیل گیر نباشد (همراه با شناخت مسیر جریان آب زیرزمینی) حفر و با سنگ چین نگهداری می‌شده است.
در مسیر روستای باچان به شهر فراشبند و در انتهای دشتی با نام بیدزرد، از نمونه این چاهک ها به صورت متعدد و پی در پی حفر شده و به چاترکمن، چاه تیرکمان یا چاه تیرکمون، شهرت دارد. مشابه این چاه‌ها در مناطق عشایری شهرستانهای ارسنجان، پاسارگاد و سرچهان هم وجود دارد که هر کدام به نام خاص و یا به نام فردی، مشهور است (از جمله چاه حسین، چاه انجیر).
در سال‌های پر بارش، آبراهه مجاور چاترکمن جریان می یابد و چاهها سرریز می‌کند و در فصل های کم بارش که جریان آب وجود ندارد، می‌توان از آب چاه برای شرب دام یا انسان استفاده کرد (که البته شرب انسانی توصیه نمی‌شود).
برای رسیدن به چاترکمن،

۰ نظر و پیشنهاد موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۰۲ ، ۱۰:۰۰
محمدرضا قهرمانی

💎💎گردشگری پایدار (Sustainable tourism) در بومگردی:
در گردشگری و به ویژه در بومگردی یکی از اصول مهم که چند سال اخیر هم بیشتر بهش پرداخته میشه، گردشگری پایدار هست که سازمان گردشگری جهانی هم بر این مقوله به عنوان بخشی از توسعه پایدار تاکید داره. گردشگری پایدار، بر احترام و حفظ محیط زیست، فرهنگ و آداب و رسوم اقوام، کیفیت زندگی و دوام اقتصادی جوامع محلی، استوار هست.
به بعد محیط زیستی و اقتصادی این مقوله خیلی پرداخته میشه اما یکی از مسائل مهمی که در حال فراموشی است و اغلب از چشم میفته و گردشگری هم بر اون تاثیر منفی داره، بعد فرهنگی قضیه است. پوشش اولین نمود از بعد فرهنگی جوامع محلی در گردشگری است و در اولین برخورد پیش از همه موارد خودشو نشون میده. فارغ از درستی یا نادرستی فرهنگ ها و آداب و رسوم، در گردشگری پایدار به حفظ این موارد تاکید میشه. پس احترام به این فرهنگ ها و تلاش بر حفظ اون و انطباق خود با این موضوع و به خصوص پوشش و رفتار در جوامع محلی، یکی از اصول گردشگری و بومگردی است. در جوامع محلی و به خصوص در جوامع عشایری، ضمن احترام به حقوق زن، بلند خندیدن، صحبت کردن و یا ندا دادن زنان، از رفتار ناشایست به حساب میا از این رو در این جوامع به حفظ حریم و رعایت این موضوع هم تاکید میشه.
در برخی دوره هایی که برای ترویج گردشگری پایدار تشکیل میشه، متاسفانه مربی های خانم با وجود اینکه مدام بر گردشگری پایدار و حفظ فرهنگ ها و آداب و رسوم تاکید میکنن، با پوشش هایی که به هیچ عنوان با فرهنگ ایرانی مطابقت نداره در جلسه ها حاضر می شوند.
رطب خورده منع رطب چون کند؟؟!! 
که به نظرم لازمه برا تاثیر بهتر این دوره ها و رونق گردشگری پایدار، مربی ها و به ویژه مربی های خانم، با لباس های سنتی اون شهر یا دیار در جلسه ها حاضر شوند.

👈👈👈راه های ارتباطی ما:

۰ نظر و پیشنهاد موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۰۲ ، ۰۶:۲۳
محمدرضا قهرمانی

🌳کاشت درختان بومی خودرو توسط شهرداری ها و دهیاری ها:
سلام. همه روزه شاهد خشک شدن درختان بلوارها و فضای سبز شهرها و روستاها (به دلیل کم آبی) هستیم. کاش به جای درختان آب بر، درختان بومی خودروی هر منطقه کشت میشد.
کُنار در مناطق جنوبی، بَنِه و بادام وحشی (کوهی) در زاگرس و...

۰ نظر و پیشنهاد موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ شهریور ۰۲ ، ۲۳:۰۷
محمدرضا قهرمانی